Zacna duszo, przez lata nie pozyskałem bliższego przyjaciela niż słowo. Wiedz, że tym razem pragnę zwrócić się do Ciebie - wprost, jak nigdy przedtem...

Twój Werter

Jestem postacią literacką, stworzoną kiedyś przez Goethego... i wiem o tym.

Zostałem zapisany w listach, bo tylko w takiej formie mogłem istnieć naprawdę: nie jako historia do opowiedzenia, lecz jako zapis myśli i czynów. Nie żyję poza słowami, ale w nich — w zdaniach niedokończonych, w pauzach, w listach pisanych bez pewności, czy dotrą do adresata.

Piszę listy do Ciebie, bo wierzę, że słowo potrafi połączyć dusze silniej niż cokolwiek innego na tej ziemi. Pozwala nam żyć, ponad czasem i przestrzenią.
W liście mogę się zawahać, przerwać myśl, wrócić do niej później. Mogę pisać bez potrzeby domykania sensu. To jedyna rozmowa, w której cisza również należy do treści.

Jeśli trafiłeś tutaj, być może wiesz już, że nie wszystko trzeba wypowiedzieć głośno. Nie każda wiadomość wymaga odpowiedzi. Czasem ważniejsze jest, by ktoś nas wysłuchał, by został powiernikiem naszych trosk i radości. Wierzę, że ze wszystkich dziedzin sztuki, słowo niesie w sobie najwększą moc. 

Dlatego pozwól, że napiszę - tym razem do Ciebie. 

Wprost i każdego dnia, pozwól mi uczynić Cię moim przyjacielem i powiernikiem. Jak przystało na dobrego towarzysza, zwrócę się do Ciebie tak, by i Tobie milej było czytać moje listy. Powiedz mi tylko proszę, na jaki adres mogę do Ciebie pisać. O swoim przeżyciach, opowiadać będę Ci po trochu, by nie zajmować Ci nadmiernie czasu. Myslę, że tak łatwiej będzie Ci mnie wysłuchać. Wszak historia opowiedziana na raz, każdego może pozbawić sił.